AI: kansen pakken, risico’s beheersen

Kunstmatige intelligentie biedt ondernemers veel mogelijkheden. Denk aan efficiëntere processen, betere analyses en slimme automatisering. Tegelijkertijd wordt dezelfde technologie door cybercriminelen gebruikt om aanvallen geloofwaardiger en moeilijker te detecteren te maken. Analisten voorspellen dat AI in 2026 standaard onderdeel is van cyberaanvallen.

Voor Europese organisaties betekent dit twee dingen:

• Er is behoefte aan een beveiligingsbeleid en moderne beveiliging die óók AI inzet om afwijkend gedrag te herkennen.
• AI-systemen dienen veilig ingericht te worden, omdat ze een nieuw risico vormen.

Met de komst van de EU AI Act wordt bovendien duidelijk dat organisaties moeten kunnen verantwoorden hoe ze AI gebruiken en hoe ze risico’s beheersen. Niet als “nice to have”, maar als “must have”.

Ransomware: minder versleuteling, meer dreiging

Ransomware blijft in Europa een groot probleem. Waar aanvallers vroeger vooral systemen versleutelden, is er nu een verschuiving: data wordt gestolen en gegijzeld. De dreiging dat informatie wordt gepubliceerd, levert vaak al genoeg druk op.

In sectoren als productie, logistiek en zorg is dat extra belangrijk. Stilstand of datalekken kunnen direct impact hebben op de bedrijfscontinuïteit. Een goede back-up blijft noodzakelijk, maar is niet langer voldoende. Organisaties moeten nadenken over hoe snel ze kunnen herstellen, hoe zij voldoen aan meldplicht onder de AVG en NIS2-vereisten, en hoe zij reputatieschade kunnen voorkomen.

De keten wordt je grootste risico

Veel organisaties vertrouwen op tientallen SaaS-diensten, softwareleveranciers, IT-partners en cloud omgevingen. Handig, maar ook kwetsbaar. Een incident bij één leverancier kan tientallen klanten raken.

Europa anticipeert hierop met strengere regels. Onder NIS2 worden organisaties verplicht om hun leveranciers en datastromen zorgvuldig te beheren. Dit betekent heldere afspraken, periodieke beoordelingen en technische maatregelen.

Voor kleinere organisaties is het niet nodig om een multinational te worden, wél is het essentieel om inzicht te hebben in wie toegang heeft tot jouw data en systemen en onder welke voorwaarden.

Identiteit als nieuwe frontlinie

Criminelen komen steeds minder vaak binnen via technische kwetsbaarheden en steeds vaker via geldige accounts. Met hybride werken, diverse devices en een groei aan cloudapplicaties is de traditionele beveiligingsgrens verdwenen.

Daarom is de vraag “Wie mag wat?” extra belangrijk geworden. Toegangsbeheer, Multi-Factor Authenticatie (MFA) en het beperken van rechten vormen de nieuwe basis. Niet alleen voor medewerkers, maar ook voor externe partners en zelfs geautomatiseerde systemen. De NIS2-regelgeving legt hier extra nadruk op.

Regelgeving: geen last, maar een richting

Europa laat met regelgeving zoals NIS2, DORA en de EU AI Act zien dat cybersecurity niet langer een aanvullende maatregel is, maar zowel een verplichting als een strategische randvoorwaarde. Hoewel dit voor veel organisaties in eerste instantie als extra druk kan aanvoelen, biedt het in de praktijk juist heldere kaders en structuur.

Bedrijven die tijdig inspelen op deze verplichtingen, bewijzen dat hun processen betrouwbaar zijn, dat data veilig is en dat zij klaar zijn voor de toekomst. Dat wekt vertrouwen bij klanten, leveranciers en toezichthouders.

Voor 2026: cybersecurity als integraal onderdeel van bedrijfsvoering

Gezien alle ontwikkelingen, ontstaat één duidelijke conclusie: in 2026 kun je cybersecurity niet langer projectmatig oppakken. Je moet het structureel inrichten.

Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn. Begin met drie stappen:

1. Breng risico’s in kaart — Waar zit je afhankelijkheid? Welke processen zijn kritisch?
2. Zorg voor basismaatregelen — Denk aan MFA, back-ups, toegangsbeheer en monitoring.
3. Maak eigenaarschap duidelijk — Wie is verantwoordelijk en hoe wordt er gerapporteerd?

Van daaruit kun je gericht doorgroeien naar een volwassen cybersecurityorganisatie passend bij jouw grootte, sector en ambities.